‘Klacht tegen wethouder’, was de kop in het Amstelveen Nieuwsblad. Amstelvener Robert van Waning heeft een klacht ingediend tegen mij omdat ik te weinig zou handhaven in het Stadshart. Hij wil zelfs de Nationale Ombudsman inschakelen. Uiteraard is zo’n bericht niet leuk maar voor mij geen verrassing. Wie de naam Robert van Waning intoetst bij Google kan zien dat hij een man met een brede belangstelling is. Van condensstrepen in de lucht tot Israël en het zionisme, de heer van Waning heeft overal een mening over en meestal niet van de meest gematigde soort gezien de reacties die hij oproept. Zelfs de Raad voor de Journalistiek is al door hem ingeschakeld.
De heer van Waning is in het stadshart gaan wonen en komt er nu achter dat er voordelen maar ook nadelen aan zitten. Wonen aan het Stadsplein is hartstikke leuk, maar er is ook markt, er komen jonge mensen met fietsen, skates en scooters, er zijn evenementen en er is een bruisende fontein waar kinderen graag in spelen en spelende kinderen maken wel eens geluid. Sommigen vinden dat heerlijk, maar kennelijk kan de heer van Waning er niet tegen. Maar de rust van de polder vind je hartje centrum niet.
Wordt er nou gehandhaafd in het Stadshart? Nou en of. Zo zijn er in 2011 meer dan 200 bonnen uitgeschreven voor bijvoorbeeld scooters. De heer van Waning gaat dat lang niet ver genoeg. Hij wil dat we meer mensen op de bon slepen, de ‘overlast’ van de fontein door spelende kinderen aanpakken, skateboarden verbieden en zo gaat het maar door. Onze gemeenteraad heeft prioriteiten gesteld voor de handhaving. Daarbij staat de veiligheid van onze inwoners voorop en daar hebben we onze handen vol aan. Als we Van Waning zijn zin geven dan hebben we geen mankracht voor echte problemen. We zetten dan ook echt niet permanent mensen in uniform op het stadsplein. In zo’n stad willen we toch niet wonen? Als wethouder moet je het algemeen belang voor ogen houden en heb je de verantwoordelijkheid om niet iedereen naar de mond te praten. Hij komt al jaren bij de gemeente met dezelfde klachten en vervolgens is iedereen daar weer druk mee. Het kost de Amstelveense belastingbetaler een hoop geld. Ik heb daar paal en perk aan gesteld en duidelijk gemaakt waar we voor staan en waarvoor niet. De prijs hiervoor is een klacht bij de Ombudsman, maar dat moet dan maar.
Sommige mensen waren kritisch over het verdwijnen van de dienstauto. Toch blijkt het allemaal goed te kunnen. Want uit de cijfers van het eerste kwartaal deze week in het Amstelveens Nieuwsblad blijkt, dat de taxikosten ruim onder het budget blijven en we komen nog overal.
